deli gezgin - (19.11.2005) |
Deliler, sevgili dostlarım! Hakikatin anahtarı mı sizleri aramızdan alan, aydınlatan, özgürleştiren, delirten, “usâ€?landıran? İyi de, kötü de bir mi yoksa?
- “Yoklukla varlığın bir tek şey olduğunu kim ispat edebilir? Bunu söylemek bile bir deliliktir. Hal böyleyken, bunu kim ispat edebilir?
- Kim mi? dedi Aynalı Baba. Bilmekle bilmemeyi bir tutan deliler.â€?
Bir deliler bir de ölüler bilirler kötünün kötü olmadığını. Bir de hayatı masallaştıranlar, hayallere sığınanlar. Onlara da deli denir ya!
“Hayır da senden, şer de senden. Kahır da senin, lütuf da...â€?
İyinin sahipleri, iyiyi yaratanlar göremediler kara derinin kapkara gülümseyen yüreğini. Kötünün ardındaki bilgelikten nasiplenemediler. İyililiğe boğdular dünyayı; iyiliği boğdular.
Ve sen. Ve ben. Yeniden bölüyoruz, yeniden parçalıyoruz ufak dünyayı. İyileri bir yana kötüleri öbür yana koyuyoruz. Ben ve sen ayrı şeylere iyi diyoruz; ayrı şeylerden nefret ediyoruz. Lakin tasavvurumuz bir. Tanrı bir'i yarattı. Sen ve ben çoğaltıyoruz. İyi ve kötüyü sen ve ben yarattık. Cennet uğruna cehennemi yarattık.
Halbuki kötü iyidir. Kötü iyinin öz kardeşidir. İyi her şeyden içredir. Evrenin özü iyidir. Kim ki iyinin sahibidir, işte o kötüdür.
Teni, deriyi, gülümseyen gözü, yazan kalemi, okunan kitabı, üreten emeği bölen kötüdür.
Çoklukta birlik. Adem'de birlik. İbrahim'de birlik!..
